ไปพูดที่ระยองมาฮิ (ต่อ)

เครื่องมือต่างๆสำหรับใช้ในการบริหาร Performance ที่กล่าวถึงในบทความก่อนหน้า ไม่ว่าจะเป็น Competency (เพื่อการมอบหมายงาน) Target setting, Compensation & Reward (เพื่อการจูงใจ) หรือ Check & Act (เพื่อการควบคุม) จะประกอบด้วยกิจกรรมต่างๆมากมาย เช่น การให้ข้อมูล ตั้งคำถาม ตั้งเป้าหมาย สอนงาน อบรม ชักจูง ต่อรอง ถกเถียง แนะนำ ให้ข้อมูลย้อนกลับ วิพากษ์วิจารณ์ ฯลฯ อันเป็นกิจกรรมที่ล้วนแล้วแต่ต้อง “สื่อสาร” (Communicate) ทั้งหมดทั้งสิ้น

แม้ว่าผู้บริหารส่วนใหญ่จะผ่านการอบรมทักษะเกี่ยวกับการสื่อสารกันมามากมาย จนแทบจะกล่าวได้ว่าทุกคนรู้ว่าต้องสื่อสารอะไร ที่ไหน เมื่อใด และ อย่างไร แต่ก็ยังมีผู้บริหารจำนวนไม่น้อยที่ไม่ค่อยจะสื่อ (ไม่พูด ไม่เขียน ไม่ทำให้ดู ไม่จ้างคนอื่นมาทำแทน)

สิ่งปิดกั้นไม่ให้ผู้บริหารสื่อสารมีหลายประการ เช่น ขี้เกียจ เบื่อ อคติ (เกลียด กลัว ไม่รู้) เล่นพรรคเล่นพวก กลัวลูกน้องไม่รัก เกรงใจ ฯลฯ

สิ่งปิดกั้นเหล่านี้สามารถทำลายลงได้ด้วย “เมตตา” (ความปรารถนาจะเห็นคนอื่นมีความสุข) อันเป็น “Value” ที่ผลักดันให้เกิด “กรุณา” (ลงมือทำให้คนอื่นมีความสุข) “มุทิตา” (แสดงความชื่นชมยินดีเมื่อผู้อื่นมีความสุข)

ด้วยความเมตตาทำให้ไม่ขี้เกียจ ไม่เบื่อ ที่จะสอนงาน หรือ พัฒนาลูกน้อง แม้ว่าจะต้องพูดแล้วพูดอีก ซ้ำๆซากๆ ด้วยความเมตตาทำให้กล้าที่จะให้ข้อมูลย้อนกลับในด้านที่เป็นลบ กล้าตำหนิติเตียนเมื่อเห็นลูกน้องทำไม่ถูกต้อง ทั้งยินดีให้ถกเถียง หรือ โต้แย้งได้โดยไม่ถือโกรธ ด้วยความเมตตาทำให้สื่อสารต่อทุกคนอย่างทั่วถึงไม่เลือกที่รักมักที่ชัง ไม่เล่นพรรคเล่นพวก ฯลฯ

ความเมตตาเป็นสิ่งที่ดี แต่ควรใช้โดยมี “อุเบกขา” (การวางเฉย การยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง การสงบนิ่ง ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งเร้าต่างๆ) เป็นตัวกำกับมิให้ใช้เมตตาจนก้าวล่วงเกินความถูกต้อง เช่น ทนเห็นลูกน้องถูกลงโทษได้ (โดยไม่เข้าไปแทรกแซง) เมื่อเขาทำผิด

เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เป็นหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เรียกว่า “พรหมวิหาร” นั่นเอง การใช้ธรรมะสามประการแรกของพรหมวิหารจัดเป็นการใช้ “พระคุณ” จะทำให้ได้รับความ “รัก” และ การใช้ธรรมะข้อที่สี่จัดเป็นการใช้ “พระเดช” จะทำให้ได้รับความ “ยำเกรง” ถ้าใช้พรมวิหารครบถ้วน (พระเดช และ พระคุณ) ก็จะได้รับทั้งความรัก และ ความยำเกรง

เข้าใจว่าพวกเราเคารพกราบไหว้ “พระพรหม” เทพเจ้าของศาสนาพราหมณ์กันมาก สังเกตเห็นมีศาลพระพรหมตั้งอยู่ทั่วไปทั้งที่โรงงาน และ ที่สำนักงาน เรื่องอย่างนี้ไม่ว่ากัน เพราะผู้ใหญ่สอนไว้ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

แต่ขอแนะนำว่าทุกครั้งที่ไหว้พระพรหม เทพเจ้าผู้สร้างโลก และ ลิขิตชะตาชีวิตคนตามความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์ ก็ขอให้นึกถึงพรหมวิหารธรรมของพระพุทธเจ้าควบคู่กันไปด้วย ใช้พระพรหมเป็นสัญลักษณ์แห่งความเมตตา กรุณา มุทิตา และ อุเบกขา แล้วนำหลักธรรมนี้ไปผลักดันให้เกิดการสื่อสาร อันจะทำให้การบริหารคนเป็นไปด้วยดี ได้ Performance ตามต้องการ

แล้วเราจะสร้างเมตตากันได้อย่างไร เป็นคำถามที่คงต้องนำไปตอบกันตอนต่อไป โปรดติดตาม

ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ท

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: