กรรมของเฉลิม กรรมของถวิล หรือ กรรมของชาติ

ภารกิจสำคัญของรองนายกรัฐมนตรีเฉลิมฯหลังจากได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (สตช.) ก็คือกำจัดวิเชียรฯ (ผบ. สตช.) เพื่อเอาเพรียวพันธ์ฯขึ้นมาแทน โดยพูดเสียงดังฟังชัดเป็นภาษาต่างด้าวว่า Put the right man to the right job

เนื่องจากตำรวจเขามีกฎหมายพิเศษ การย้าย ผบ. ไม่ใช่จะทำได้ง่ายๆ ถ้าเจ้าตัวไม่ยินยอมก็ย้ายเขาไม่ได้ เลยต้องพูดต้องจากันดีๆ หาที่ลงที่เหมาะสมให้ แรกเริ่มก็ได้ยินว่าจะให้ไปเป็นปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวฯ คงมีคนถามว่าแล้วมัน Put the right man to the right job ตรงไหนวะ ปลัดฯท่องเที่ยวเลยรอดตัวไป

สุดท้ายให้มาลงที่ตำแหน่งเลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ ซึ่งอยู่ในการกำกับดูแลของรองนายกรัฐมนตรีอีกคนหนึ่ง โดยย้ายถวิลฯเจ้าของตำแหน่งเดิมออกไปด้วยข้อหาเป็นคนของรัฐบาลเก่า (แก้ไขไม่แก้แค้น?) ถวิลฯพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยขอใช้บริการกฎแห่งกรรม (ทำนองว่าขอให้กรรมตามสนองคนที่มารังแก) เฉลิมฯฟังแล้วก็ว่ายินดี พร้อมพูดทำนองว่ากรรมสนองถวิลฯก่อน เนื่องจากถวิลฯก็แย่งตำแหน่งคนอื่นเขามาเหมือนกัน (ล่าสุดถวิลฯทำเรื่องฟ้องร้องต่อคณะกรรมการพิทักษ์คุณธรรม ผลจะเป็นอย่างไรคงต้องติดตามกันต่อไป)

กรรมตามที่กล่าวมักต้องใช้เวลากว่าจะแสดงผล บางกรณึข้ามภพข้ามชาติกว่าจะรู้เรื่อง หลายคนจึงทำความชั่วโดยไม่เกรงกลัวบาปกรรม แต่อย่างไรก็ตามในอีกมิติหนึ่งทุกๆการกระทำ (กรรม) ของคนให้ผลตอบสนองในทันที ทำเมื่อไหร่ได้เมื่อนั้นไม่ต้องรอ ตัวอย่างเช่น

คนประพฤติดี ปฏิบัติชอบ ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ทั้งยังมีจิตใจโอบอ้อมอารีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีใจสูง หรือ มนุษย์ คนใจบุญใจกุศลบริจาคทรัพย์บำรุงพระศาสนา สร้างสาธารธณประโยชน์ ฯลฯ ได้ชื่อว่าเป็นเทวดา เหนือขึ้นไปถึงขั้นประพฤติตนอยู่ในพรหมวิหารธรรมอันประกอบด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา และ อุเบกขา ได้ชื่อว่าเป็นพรหม (คนละพรหมกับศาสนาพราหมณ์)

ในทางตรงกันข้ามคนหลงงมงาย แยกผิดแยกถูกไม่ออก เชื่อผีไม่เชื่อกรรม จัดว่าเป็นเดรัจฉาน คนโลภกินไม่รู้จักอิ่ม แสวงหาไม่รู้จักพอได้ชื่อว่าเป็นเปรต และ ชั้นต่ำที่สุดคนมักโกรธ อาฆาตมาดร้าย ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์นนรก

แต่ละคนวันหนึ่งๆเป็นได้ตั้งหลายอย่าง มนุษย์บ้าง เทวดาบ้าง เปรตบ้าง ฯลฯ คละเคล้ากันไป เป็นมนุษย์ เป็นเทวดาบ่อยๆก็จัดว่าเป็นคนดี แต่ถ้าเป็นเปรต เป็นสัตว์นรกอยู่เป็นนิจก็ได้ชื่อว่าคนเลว จะดี หรือ เลวเลือกกันเองทั้งนั้น

บ้านไหนเมืองไหนมีเดรัจฉานมาก เดรัจฉานวิชา (ตัวปิดกั้นความเจริญ) ก็จะเฟื่องฟู บ้านไหนเมืองไหนเปรตเยอะก็จะมีแต่การทุจริตคอรัปชั่น และ ถ้าบ้านเมืองใดเต็มไปด้วยสัตว์นรก บ้านเมืองนั้นก็ลุกเป็นไฟด้วยการรบราฆ่าฟันกันไม่หยุดหย่อน

บ้านเมืองไหนเป็นดังว่าจัดเป็นกรรมของชาติ หาความสงบสุขไม่ได้ หาความเจริญรุ่งเรืองอย่างยั่งยืนก็ไม่ได้ ต่อให้ตั้งคณะกรรมการอิสระว่าด้วยหลักนิติธรรมฯอีกร้อยคณะก็แก้กรรมของชาติไม่ได้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: